botervliegje.reismee.nl

Cheyenne

Woensdag 5 juli

Gisteravond hebben we met veel genoegen tot laat nog genoten van het spectaculaire vuurwerk. Enige probleem was dat heel de stad en omgeving met de auto naar het City Park kwam waardoor er nergens meer een parkeerplek was te vinden korter bij dan zeker een half uur lopen. Dat hebben we ook moeten doen veelal in het pikkedonker want straatverlichting is met een lampje te zoeken in veel steden en dorpen. Gelukkig steken vele bewoners hun buitenlamp aan.

Nu zitten we 24 uur later buiten op een bankje met een plastiek bekertje met wijn het dagboek bij te werken. Het is bij half tien, volle maan en een temp van ruim 26gr. Gister even een flinke bui onweer gehad, maar nauwelijks genoeg om het stof de baas te kunnen. Het blijft warm tot heet weer, voor zover wij nu weten  ook de komende dagen.

Goed wat hebben we vandaag gedaan, eerst wat geshopt in Fort Collins, waarna we op advies een scenic route rijden langs de Proud River. Een hele mooie route, maar om in Cheyenne te komen is dit niet de goede weg, want dat zou betekenen een omweg van misschien wel meer dan 200km. Als we een flink stuk van deze weg gehad hebben keren we dus om andermaal genietend maar dan vanaf de andere kant. Aangekomen bij de grens van Wyoming gestopt bij het welkom centrum waar de nodige info wordt verstrekt met folders en kaarten die ons verder op weg helpen. Ook genieten van de vele mogelijkheden die Wyoming te bieden heeft.

Goed op schema komen we aan in Cheyenne en onderweg geeft de stem van onze trouwe navigator de geest, waarschijnlijk door de hitte. We gaan over naar plan B, de iPhone en plots doet de dame van onze navigator het weer, waarschijnlijk bang voor de concurrentie. Nadat we ingecheckt zijn gaan we naar het centrum van Cheyenne, naar het Capitol van Wyoming, maar wat jammer het is gesloten in verband met grondige renovatie. Geen nood vlakbij is het State Museum waar veel van het Capitol is opgeslagen en te zien. Tegen sluitingstijd worden we verzocht het pand te verlaten. Morgen is er nog veel meer te beleven dus gaan we op herhaling. Via uitzending gemist zien we wat van het thuisfront en inmiddels is de krant ook te downloaden.

De meeste motels zijn opgetrokken met hout en dus vrij gehorig. Uit ervaring hebben we geleerd dat je het beste op de bovenste verdieping kunt verblijven dan heb je geen last van gasten boven je, en als de pech hebt om een gezin met kinderen boven je te hebben dan doen je vaak geen oog dicht 's nachts.

De tweede dag in Fort Collins

Dinsdag 4 juli. INDIPENDENCE DAY.

Vandaag is er een grote parade ter ere van deze dag en dat gaan we zien. Een stoet van auto's, wagens, groepen en einzelgänger trekt door de met zon overgoten straten bij een temp van bijna 34gr. Ongeveer 50 in totaal. Ondertussen kletsen we wat af met toevallig naast ons zittende mensen. Het festival vindt zijn vervolg rondom het Avery house dat vandaag open is aangevuld met country en western muziek. Het Avery house is de moeite waard en de rondleidingen worden verzorgd door in klederdracht geklede dames en heren en kinderen. Avery was begin 1900 een welgestelde bankier en dat kun je zien. Plots zien we het antieke trammetje dat we eerder gezocht hadden en prompt nemen we een ritje waarbij Leinie op de bestuurdersstoel moet plaatsnemen omdat de zaak al vol zit. Zoveel vertrouwen straalt ze uit! Het ritje heen en terug is een half uur.

We nemen het ervan in the old City en aan het zwembad. Ondertussen een hotel gereserveerd in Cheyenne voor twee nachten. Cheyenne is de hoofdstad van Wyoming. Vanavond rond 21:30 is er een groot vuurwerk aangekondigd in het City Park van Fort Collins en dat gaan we zien.

Eerste dag in Fort Collins

Maandag 3 juli

De natuur waar we gister doorheen reden is nauwelijks op foto vast te leggen zo overweldigend en mooi, zeker als we de foto's terugkijken dan is de werkelijkheid toch weer veel

mooier. Overigens ben ik niet ontevreden met de foto's die allemaal met de iPhone zijn gemaakt, en bedenk wel we zijn maar amateurs.

Het klinkt eentonig maar het weer is andermaal prima, wel bewolking maar dat is soms aangenaam want de zon is ongemeen fel en de temperatuur loopt weer op tot boven de 35gr. Veel zonnebrand smeren dus.

We gaan eerst eens kijken bij de lokale informatie wat er allemaal te bezien en te beleven valt. We worden zeer behulpzaam te woord gestaan en overladen met info. Ook benutten we de tijd om wat te shoppen want de lokale middenstand leeft ook niet alleen van de wind. In de lokale bakkerij genieten we van goeie koffie en thee met een verrukkelijk glutenvrij cookie. Als we op een terrasje zitten en enkele jongelui laten wat muziek via de iPhone horen, komen twee agenten aan ons vragen of we geen last hebben van die muziek; we waren op zijn zachts gezegd een beetje verbaasd, dat is in ons landje wel anders! We hadden er geen probleem mee en hebben nog even uitgelegd hoe dat in Nederland gaat. Je merkt dat er discipline heerst en respect voor andermans spullen.

Op diverse plaatsen in de stad staan fleurig beschilderde piano's opgesteld waar iedereen op mag spelen. Bij regen worden ze afgedekt.

Op maandag zijn alle musea gesloten maar er is hoop, een universiteits museum is gratis en open, dus daarheen gereden. Dat was zo bekeken met kleding en mode voornamelijk uit Marokko, wel mooi. De tuinen waren wel wat interessanter met een zee van bloemen en alles keurig geordend met een slim irrigatie systeem. Dit is ook een onderdeel van de universiteit. Er zou ook een trammetje rijden, wel de rails en bovenleiding waargenomen maar op het hele traject geen tram te zien. Terug naar old city square en warempel daar barst de eerste forse regenbui los. Met een donderklap is het weer voorbij ook. Al met al een goede voorbereiding voor de feestdag morgen want dan is er veel te beleven hier. De Irish pub nodigt ons uit voor een goed verzorgd avondeten waarvan we het overgebleven deel meenemen voor de volgende dag.

Verder naar het Noorden

Zondag 2 juli

Als we een beetje verkleumd in de auto stappen om 07:00 uur dan wijst de thermometer 34F aan, dat is net 1gr boven nul. Wel helder weer. En we ontdekken in de auto nog iets leuks dat nu goed van pas komt: twee knopjes om de stoelen te verwarmen, wie had dat gedacht enkele dagen terug bij temperaturen van meer dan 35gr. Maar wel effe aangenaam. We zijn zo vroeg op stap omdat we veel drukte verwachten op de toeristische route die we vandaag rijden. En dat klopt ook, tegen de middag is het erg druk geworden. Rijden dwars door het Rocky Mountain National park heen naar Fort Collins. Aangekomen bij de check in voor het park wacht ons een aangename verrassing, de computer is defect dus mogen we zonder betalen doorrijden. Als we een tijdje later bijna op de top zijn is er een gelegenheid om koffie te nuttigen, maar die gaat pas om 09:00 uur open en dus geduldig nog een kwartier wachten dan maar.

We zijn trouwens echt niet de enigen die daarop wachten en klokslag 09:00 uur gaat de tent open en wij aan de koffie. Het weer blijft opperbest maar fris, zeker op de hoogte waar we verblijven, tegen de 3800 mtr. Volop van alles genietend rijden we rustig door het park, want snelheid maken kun je wel vergeten, gemiddeld hooguit 10 kmh. Op diverse plaatsen maken we een tussenstop en fotostop. Opeens zit er een forse marmot op onze weg, maar gelukkig kiest die tijdig zijn eigen weg, zodat wij ongestoord kunnen vervolgen.

Ruim op tijd in Fort Collins zetten we ons aan het zwembad om wat op adem te komen. Soms dreigt het even te gaan regenen, maar het zet nog niet door. In het oude centrum nemen we genietend op een terrasje de dag nog eens even door, plannen makend voor de komende dagen. 

Goudmijn

Zaterdag 1 juli

Op het weerkanaal zien we dat het oosten van USA lijdt onder storm en Tornados, bij ons blijft het lekker warm en soms een beetje té. In de morgen weer flink koud maar al snel loopt de temperatuur op naar 78F, nog altijd dik 25gr. Het wordt spannend vandaag want we overnachten in een 8 persoons appartement voor één nacht en tegen de hoofdprijs, maar we hadden geen keus. Dus als je ons wilt sponseren, van harte welkom. We kunnen er via een code terecht vanaf 16:00 uur en de afstand is niet zo heel groot dus vullen we de tijd met een bezoek aan de goudmijn, dan zijn we gelijk uit de kosten wellicht. Die goudmijn ligt in Idaho Springs eigenlijk ook op de route naar Fraser. Nou dat gouddelven viel wel tegen, op een paar splintertjes na dan. Het is een oude mijn die nu als museum is ingericht en je snapt het al, we kwamen er weer een paar dollars lichter vandaan in plaats van goud. Toch wel interessant hoe dat vroeger ging, van Arbo wetten hadden ze toen ook nog niks gehoord.

Het verkeer is inmiddels behoorlijk druk aan het worden en om de nodige inkoop te doen moeten we even door rijden. Maar op de terugweg staan we ruim een uur in de file. Uiteindelijk komen we na vier uur in Fraser aan en het appartement is gauw gevonden. Maar de toegangscode werkt niet; de verhuurder gebeld en die wijzigde de code zodat we binnen konden. Schitterend appartement met alles erop en eraan, typisch voor de wintersport gebouwd, maar daar hebben we nou niet veel aan. Morgen wordt het weer kilometers maken en omdat het lang weekend is zal het wel druk worden dus gaan we vroeg op stap is plan. Morgenavond in Fort Collins, dat is qua afstand niet zo heel ver, ongeveer 250 km, maar alles tweebaans, enkele bergpassen en dwars door het Rocky Mountain National Park. Deze weg moet heel mooi zijn en daarom verwacht ik ook veel drukte. Het weer speelt ons in de kaart. We blijven dan tot woensdag in Fort Collins.

Rustig aan dag

Vrijdag 30 juni

Terwijl voor sommige landgenoten de vrijdag een papa-dag is, doen wij het hier vandaag met een rustige mijlen loze vrijdag. Dus geen kilometers vreterij, maar lekker rustig aan doen. Op de lokale Farmers Market brengen we een groot deel van de dag door, lekker slenterend langs de vele kraampjes met lokale waar en promotie voor regionale activiteiten. Natuurlijk speelt het heerlijke weer mee, net als de muziek die door enkele muzikanten wordt vertolkt in en rustige sfeer, dus geen disco of boem- boem. Heerlijk lekker wegdromen onder de serene gitaarklanken van Beatle muziek.

Rustend en lezend brengen we verder de middag door en na een bezoekje aan het enige museum van deze plaats wandelen we nog een tijdje langs het meer, dat blijkt een stuwmeer te zijn, aangelegd voor de watervoorziening van Denver. Dat museumbezoek ging niet zonder slag of stoot, want dat gaat volgens de aankondiging pas op 5 juli open. Toevallig komen er enkele mensen aanrijden van het museum die het museum op de Farmers Market hebben gepromoot en die vonden het best best sneu voor ons, dus kregen wij even een privé rondleiding van een vrijwilliger die ons in keurig verstaanbaar engels de nodige informatie verstrekte. De naastgelegen kerk was helaas gesloten, ondanks de aangeplakte openingsuren. Zo kwam er een einde aan deze rustdag. We volgen ook wel nieuws uit Nederland, de lokale krant krijgen we 's avonds onze tijd al op de iPad, en regelmatig worden we op de hoogte gehouden via nieuws sites. TV kijken doen we hier nauwelijks, hooguit het weerkanaal, en soms kijken we naar uitzending gemist als de wifi verbinding snel genoeg is. 

Als we nog even een blokje rond maken zien we dat er in het amphitheater een concert gaat beginnen van een lokale band en het publiek stroomt in grote getale toe. Dit willen we meemaken. Geweldig wat een heerlijke en ontspannen sfeer waar jong en oud zich vermaken, dansen en genieten zonder poespas. Navraag leert dat dit iedere vrijdagavond gebeurt. Geen alcohol op de tribunes en als er toch iemand een bierblikje heeft wordt die door de agent fijntjes op de regels gewezen en hij dropt het blikje in een vuilnisbak. Ongekend zoiets. Ook de muziek is beschaafd.  Zo kan het dus ook, gewoon met zijn allen lekker genieten. 

Weer met de trein mee

Donderdag 29 juni

In de morgen en 's avonds is het hier best wel koud, net geen vriespunt. Maar de felle zon warmt de boel alweer heel snel op naar ver boven de twintig. Een aangename wind door de dalen houdt de boel lekker. Wakker worden worden met een stralend zonnetje is niet verkeerd en zeker niet als je met een gerust hart naar het continentale ontbijt kunt wandelen. In tegenstelling tot eerdere jaren is nu zowat overal een flink ontbijt inbegrepen en daar profiteren we uiteraard van als goede rechtgeaarde  Nederlanders. Jaren geleden moest je vaak blij zijn met een muffin en wat slappe koffie. Na dat ontbijt eerst maar eens zien of we hier een nacht extra kunnen boeken om wat op adem te komen, dit is een prima en rustig hotel in Dillon. Dat is nog maar de vraag werd ons gezegd, in ieder geval staan we op de wachtlijst en laat in middag kregen we te horen dat we een nacht extra kunnen blijven, dus zaterdagmorgen weer op stap. Vrijdag is hier een lokale boerenmarkt of zoiets en dat benutten we meteen om het even wat rustiger aan te doen, de ijlere lucht op deze hoogte (3000+) speelt soms toch parten.

Ondertussen moeten we nadenken over volgende week, want dinsdag is hier Independence Day, onafhankelijkheidsdag en dat is een grote feestdag, kans dat hotels volgeboekt zijn is niet ondenkbeeldig. Tot en met dinsdag hebben we alvast vooruit geboekt richting noorden, want we willen toch ook nog naar Yellowstone park. We rekenen erop dat veel Amerikanen een lang weekend nemen en dan zijn er velen traditioneel op stap met gezin en familie.

Maar nu vandaag, rondom Georgetown is een oud treintracé oorspronkelijk voor de mijnbouw aangelegd, eerst zilvermijnen. Nu alleen nog toeristisch. We maken een rondje van dik anderhalf uur over een traject van hooguit 3 kilometer heen en terug met een authentieke stoomloc die naar de stank te beoordelen, met diesel wordt gestookt. Zal ook geen pretje zijn om met deze hitte steeds kolen te moeten stoken. Op de terugweg moet ie een flinke klim maken en daarvoor rijdt de trein eerst een flink stuk terug om een aanloop te kunnen nemen, en hij haalt het net. Iedereen zit een beetje mee te duwen. Terug op het beginpunt sturen we naar Georgetown zelf en bij de informatie aangekomen sturen ze ons doodleuk de verkeerde kant op, maar de gps doet zijn werk weer uitstekend. Het oude stadje heeft een nostalgische uitstraling en is nog precies zoals wij het in 1995 hebben achtergelaten. De winkel van sinkel van Kneisel and Anderson is nog precies zo, net als de library met het enige verschil dat er nu laptops staan met een volwaardige internetverbinding in plaats van die goede oude pc waar we niet langer dan 10 minuten op mochten surfen want dan zat het hele dorp zonder telefoon!

Een bordje verwijst naar een scenic byway die over een pas voert en dat werkt aanstekelijk natuurlijk, het blijkt dat deze weg ons te ver weg brengt en dus keren we maar om. Het aantal verbindingen is hier minimaal dus je moet goed opletten. Terug in ons hotel horen we dat we een nacht langer kunnen blijven zoals eerder gemeld, en dat geeft meteen aanleiding om de nodige zaken in de wasmachine en  daarna in de wasdroger te doen, al is het geen maandag wasdag!! Wasgelegenheden zijn er doorgaans in ieder hotel wel.

En zo zat de dag er weer op nadat we een verrukkelijke maaltijd hadden genoten. Op het terras was een vest geen overbodige luxe vanwege de harde wind die over het water kwam aanwaaien.

Op weg naar Georgetown Colorado

Woensdag 28 juni

Vandaag wordt een warme reisdag. Er moeten aardig wat meters gemaakt worden om bij ons volgende doel aan te komen. De planning is Georgetown, ten westen van Denver, daar hebben we mooie herinneringen aan van zeker 22 jaar terug. Een hotelkamer is van tevoren maar alvast geboekt in Dillon, niet ver daar vandaan, gelegen aan het Dillon meer.

Maar voordat we daar aan beginnen bezoeken we eerst een Benedictijnen klooster in Cañon City dat uitnodigend langs de weg staat. Geen kloosterlingen gezien, maar door een aardige meneer rondgeleid met goed verstaanbare uitleg. Het enorme complex is nu ook beschikbaar voor trouwerijen, gemiddeld drie per week zelfs. Lunchen doen we bij "my Sister" waarna we op weg gaan. Volgens bewoners is het hier nu ook uitzonderlijk heet.

Omdat we eigenlijk een hekel hebben aan die eindeloze motorways gaan we binnendoor over tweebaans weg, dat duurt wel wat langer maar je ziet nog eens wat.  Nou eigenlijk viel dat in het begin wat tegen totdat we bijna in Fairplay waren en gelukkig een tankstation zagen, want benzine stations zijn hier best schaars. Getankt in het plaatsje Badger Basin. Verder door komen we in Breckenridge een op en top wintersportplaats, erg druk en veel van hetzelfde dus soeveniershops en kleding etc. Tot onze verbazing kunnen we gratis mee met de gondel naar boven naar ongeveer 3000mtr. en gelukkig ook weer voor niks terug. Overigens valt door de hoogte de temperatuur wel weer mee, zo rond de 23gr. Na een half uurtje komt Dillon in zicht en het hotel is typisch voor wintersport met zelfs aparte ski lockers. Voor het eerst een hotelkamer met balkon.